ن [ أَثْنَى ] أَثْنَى عَلَيْهِ بستود او را 5 ثنا كرد بر وى 6 مدَحه و هو الثَّنَاءُ ستودن 6 الحَمْد [ أَخْنَى ] أَخْنَى عَلَيْهِ هلاك كردش 7 تباه كردش [ أَدْنَى ] أَدْنَاهُ مِنْهُ نزديك كردش بوى [ أَضْنَى ] أَضْنَاهُ لاغر كردش 6 نزار كرد او را [ أَغْنَى ] أَغْنَاهُ بىنياز كردش و أَغْنَى عَنْهُ بىنياز شد از وى 7 نيابت كرد ازو و هو الغَنَاءُ توانكرى [ أَفْنَى ] أَفْنَاهُ فانى كردش 6 أتمَّه 7 نيست كرد او را [ أَقْنَى ] أَقْنَاهُ سرمايه داد او را 5 خواسته داد او را [ أَمْنَى ] أَمْنَى مَنى كرد ه [ أَلْهَى ] أَلْهَاهُ عَنِ الشَّىْءِ مشغول كردش از چيز 6 و أَلْهَيْتُ الرَّحى أي أَلْقَيْتُ اللَّهْوَة فى فمها [ أَنْهَى ] أَنْهَى إِلَيْهِ القَوْلَ رسانيد به او سخن را المُعْتَلّ الفاءِ و اللّام ، ، ، ح [ أَوْحَى ] أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى النَّبِىِّ عَلَيْه السَّلَامُ وحى فرستاد خداى پيغامبر را د [ أَيْدَى ] أَيْدَيْتُ عَلَى الرَّجُلِ منّت نهادم بر مرد 6 نيكوئى كردم در حق مرد و هي اليَدُ نيكوى 6 منّت [ أَوْدَى ] أَوْدَى هلاك شد ر [ أَوْرَى ] أَوْرَى الزَّنْدَ آتش‌ناك كرد آتش‌زنه را 5 بسيار آتش كرد آتش‌زنه را و أَوْرَى النَّارَ مِنَ الزَّنْدِ بيرون كرد آتش را از آتش‌زنه 6 أَخْرج ص [ أَوْصَى ] أَوْصَى الأَمِيرَ بالرَّجُلِ وصيت كرد امير را بمرد و أَوْصَى لَهُ بالثُّلْثِ وصيت كرد او را بسيك مال و أَوْصَى إِلَيْهِ فى مَالِهِ وَصى نهاد او را در مالش و هي الوَصِيَّةُ ( ف ) 5 انْدَرَزْ و الوَصَايَا جمع ع [ أَوْعَى ] أَوْعَى المَتَاعَ در جايكه كرد متاع را 6 در خنور كرد 7 در باردان كرد جامه را و أَوْعَى الشَّىْءَ فى قَلْبِهِ در دلش كرد چيز را 6 اندر دلش كرفت چيز را [ أَوْفَى ] أَوْفَى لَهُ بالعَهْدِ وفا كرد او را بعهد و أَوْفَى عَلَيْهِ ديده‌وَر شد بر وى 5 أشرف عليه 6 جلَس عليه ناظرا ك [ أَوْكَى ] أَوْكَى السِّقَاءَ ببست سر مشك را 6 عقَد ل [ أَوْلَى ] أَوْلَاهُ إِحْسَانًا كردار نيك كرد به او 5 در حقِّ وى نيكى كرد م [ أَوْمَى ] أَوْمى إِلَيْه اشارت كرد سوى وى ه [ أَوْهَى ] أَوْهَاهُ سُست كرد او را المُعْتَلّ العَيْن و اللّام ، ، ، أ [ آوَى ] آوَاهُ پناهش داد 5 نكاه داشت او را ر [ أَرْوَى ] أَرْوَاهُ من المَاءِ سيرآب كردش از آب س [ أَشْوَى ] أَشْوَى الصَّيْدَ خطا كرد شكار را در انداختن 6 أخطأ مَقْتَلَهُ و هو الشَّوَى دست و پاى 5 أي الأطراف غ [ أَغْوَى ] أَغْوَاهُ كمراه كرد او را 5 بىراه كردش 6 أَضَلّ ق [ أَقْوَى ] أَقْوَى القَوْمُ بىتوشه شدند مردمان 5 مُنقطع شد زادِ ايشان 6 تمام شد زاد مردمان ، نفِد زادُهم و أَقْوَتِ الدارُ تهى شد خانه از مردم 6 خالى شد و أَقْوَى الشَّاعِرُ مُختلف كرد قوافئ شعر را شاعر 5 حركات قافيه مختلف كفت ل [ أَلْوَى ] أَلْوَى بِهِ در رُبود او را 5 ببُرد او را 7 اشارت كرد بوى ه [ أَهْوَى ] أَهْوَى اللَّهُ المُؤْتَفِكَةَ نكُوسار كرد خداى ديههاى لوط را 7 هلاك كرد قومِ لوط را و أَهْوَى بِيَدِهِ إلى الشَّىْءِ دراز كرد دستش به چيز 5 دست فرو كرد به چيز و بالياءِ ، ، ، ح [ أَحْيَى ] أَحْيَاه اللّهُ زنده كرد او را خداى 6 ضِدّ أَمَاتَ و أَحْيَا الرَّجُلُ المَوَاتَ عمارت كرد مرد زمين خَراب را و أَحْيَا لَيْلَتَهُ بيدار داشت شبش را 7 بيدار كذاشت شب را ع [ أَعْيَى ] أَعْيَاهُ المَشْيُ